والا چندماه پیش رفتیم روستای مادری من ک نقطه صفر مرزیه
رفتیم قبرستان اونجا برای زیارت اهل قبور (مزار مادربزرگم)
چنان سنگهای قبری دیدم و چنان آرامگاه هایی ساخته بودن ک هرکدومشون مثل یک بارگاه شده بود
دور قبرها رو هم نرده کشی و گلکاری کرده بودن.
آدمهــای دوست داشتنــی زندگیتان را
با دو دست بچسبید
رهایشان نکنید
خوشبختیتان را بغل نکنید در خیابان نچرخانید
دوست داشتنتان را به اشتراک نگذارید
خوشبختی های دو نفره همیشه ثابت کرده اند که ماندگارترند
آدمهای خصوصی ِ زندگیتان را خودخواهانه بخواهید...!
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان