جای خالی "امنیت دو طرفه"
- گاهی امنیت، فقط وظیفه ای که فلان سازمان امنیتی و نهاد نظامی و دولتی و .. باید فراهم- کامنتی از دخترک در پای تصویر یک بازیگر مرد نقش میبندد: "چه خوشتیپ! بازیشو دوست داشتم"
دقیقه ای نمیگذرد که پسری او را نقل (یا به اصطلاح منشن) میکند: "این مدلی دوست داری؟ بیا خودم برات همین تیپو میزنم!"
و یا نمونه ای به تعریف یکی از اعضای خود هم میهن:

کافی است لحظه ای خود را بجای آن مخاطب خانم بگذاریم تا ببینیم در چنین اوضاع
و فضایی، چاره ای نمیماند جز اینکه قبل از هر ارسال کامنت، نظر، پست و .. ؛ هزار محاسبه
داشته باشد تا شاید بعضی مردان غیور ایران زمین، زبان به کنایه و شوخی های بیجا باز نکنند!
گاهی صفات منفی ای که از جنس مخالمان برمیشماریم، حاصل همین بی اعتمادی و
ناامنی است که خود ما در اجتماع، در فضای اجتماعی و .. برای او ایجاد کرده ایم؛ پس حداقل
بخاطر خودمان هم که شده، این فضا و اعتماد و امنیت را بدهیم و بدانیم اعتماد دو طرفه، یک
بازی دو سر برد است، و یکی از نشانه های جامعه متمدن.

برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان